Alıntıdır -
Almanya'nın Danimarka'yı işgali 9 Nisan 1940'ta ikinci dünya savaşı sırasında Danimarka'ya yapılan Alman saldırısıydı. Saldırı, Norveç'e yapılan ana saldırının başlangıcıydı
Danimarka'nın Almanya için stratejik önemi sınırlıydı. İstilanın birincil amacı, Danimarka'yı Norveç'e karşı operasyonlar için hazırlık alanı olarak kullanmak ve orada konuşlandırılacak güçlere ikmal hatlarını güvenceye almaktı. Almanya'ya giden İngiliz bombardıman uçaklarını tespit etmek için Danimarka'da kapsamlı bir radar sistemleri ağı kurmaktı.
Danimarka'ya yapılan saldırı, Danimarka'nın bir yıldan daha kısa bir süre önce Almanya ile imzaladığı saldırmazlık paktının ihlaliydi. İlk plan Danimarka'yı Alman kara, deniz ve hava kuvvetlerinin Danimarka üslerini kullanabileceğini kabul etmeye zorlamaktı, ancak Adolf Hitler daha sonra hem Norveç'in hem de Danimarka'nın işgal edilmesini istedi.
Danimarka'nın askeri kuvvetleri sayı ve teçhizat bakımından yetersizdi ve kısa bir savaştan sonra teslim olmaya zorlandı. İki saatten az süren mücadelenin ardından Danimarka Başbakanı Thorvald Stauning, Eylül 1939'da Polonya'nın işgali sırasında Varşova'da yaptıkları gibi, Almanların Kopenhag'ı bombalayacağından korktuğu için Alman saldırısına karşı direnişi durdurdu. İletişim zorlukları nedeniyle bazı Danimarka kuvvetleri savaşmaya devam etti, ancak iki saat sonra tüm direniş durdu.
Yaklaşık dört saat süren Alman kara harekâtı, İkinci Dünya Savaşı'nın en kısa askerî operasyonlarından biriydi.
Alman saldırı planı
Alman Yüksek Komutanlığı, ülkeyi olabildiğince çabuk istila etmek için Danimarka'ya birleşik bir saldırı planladı. Bu, Aalborg hava alanlarına havadan bir saldırı,Kopenhag'daki donanma yardımcılarından sürpriz bir piyade inişi ve Jutland yarımadasında eşzamanlı bir kara saldırısını içeriyordu. 4 Nisan Abwehr başkanı Amiral Wilhelm Canaris, bir istilanın yaklaşmaktaolduğu konusunda Danimarkalıları uyardı.
Çatışmalar
Danimarka Ordusu saldırı konusunda uyarılsa da, Danimarka hükûmeti Almanlara eylemleri için herhangi bir provokasyon vermek istemediği için savunma pozisyonlarını konuşlandırma veya hazırlama istekleri reddedildi. Kara istilasını karşılamak için sınır muhafızlarının yalnızca küçük ve dağınık birimleri ve Jutland tümeninin unsurları mevcuttu. Saldırının yakın olduğuna inanan askerler, 8 Nisan'da 13: 30'da tam alarma geçirildi.Amalienborg ve Teslimiyet
Danimarka'nın hızlı bir şekilde teslim olmasını sağlamak için başkentin ele geçirilmesi gerekli görüldü. Saat 04: 20'de, 2430 tonluk mayın gemisi Hansestadt Danzig bir buz kırıcı Stettin ve iki devriye botunun eşlik ettiği savaş bayrakları ile Kopenhag limanına girdi. Liman, Fort Middelgrund'un kıyı topçu silahlarıyla korunuyordu. Yeni atanan Danimarkalı komutan bir uyarı atışı yapılmasını emretti, ancak askerler silahı kullanamadı. Saat 18'de 198. Piyade'nin bir taburunu indirdikten sonra, Alman kuvvetleri Danimarka Ordusu'nun karargahı olan Citadel'in 70 kişilik garnizonunu tek bir atış yapmadan ele geçirdi. Bir sonraki hedefleri, Danimarka kraliyet ailesinin ikametgâhı olan Amalienborg Sarayı idi.
Alman piyadeleri Amalienborg'a ulaştığında, ilk saldırıyı püskürten ve üç kayıp veren Kral Kraliyet Muhafızları'nın kararlı bir direnişi ile karşılaştılar. Bu Kral Christian X'in Danimarkalı komutanlarla görüşmesu için yeterli zaman sağladı. Görüşmeler sırasında, Kampfgeschwader 4'ten Heinkel He 111 ve Dornier Do 17 bombardıman uçakları, şehrin üzerine broşürler attı. Luftwaffe'nin Kopenhag'ın sivil nüfusunu bombalaması tehdidiyle karşı karşıya kalan yöneticilerden General Prior hariç hepsi teslim olmayı tercih etti. Danimarka'nın askeri konumu savunulamazdı. Toprakları ve nüfusu ve ordusu uzun süre Almanya'ya karşı dayanamayacak kadar küçüktü ve düz arazisi, Alman panzerleri tarafından kolaylıkla istila edilebilirdi. (Örneğin Jutland, Schlewig-Holstein'den güneye doğru panzer saldırısına açıktı.) Norveç'in aksine, Danimarka'da uzun süreli bir direnişin yapılabileceği dağ sıraları yoktu. Danimarka hükûmeti, iç meselelerde siyasi bağımsızlığı sürdürme karşılığında teslim oldu.
